|
|
Jeśli Mnie miłujecie, będziecie zachowywali
Moje przykazania (Jn 14,15).
Nie pozostawię was sierotami... (Jn 14,18b).
Jezu Ty mówisz:
Nie pozostawię was sierotami -
To dlaczego ciąży nam samotność?
Skąd ten ból osamotnienia?
Zelżywe chwile pustki -
Jakby Bóg nas opuścił...
Kiedy trzeba wiary bronić;
Kiedy trzeba uzasadnić nadzieję,
Którą mamy w sercach;
Kiedy śmieją się z nas,
Drwią i szydzą z powodu Jezusa
I przykazań Bożych;
Kiedy odrzucają głoszone przez nas
Słowo;
Kiedy przychodzi cierpienie...
Być może ta samotność,
To osamotnienie
Jest jedynym kluczem,
Który może otworzyć
Drzwi naszych serc dla
Ducha Świętego -
Byśmy wreszcie zaczęli
Prosić Go i przyzywać:
Przyjdź Duchu-Święty,
Miłością przepal nam serca -
Bo martwe, nieżywe...
Jeśli nie jawnie wrogie
Bożym przykazaniom -
To je lekceważące...
Przyjdź Duchu-Prawdy,
Przerwij tej fikcji cyrk -
Samowolę używania słowa:
Miłość...
Przyjdź Duchu-Wspomożycielu,
By nikt z nas
Nie czuł się sierotą -
Lecz dzieckiem umiłowanym
Przez Ojca i Syna;
I by nikt z nas
Nie pozostawał obojętny i ślepy
Na żywą obecność Jezusa Chrystusa
|
|
